O zmianach w zatrudnieniu cudzoziemców – „kwiatki” w ustawie.

W poprzednich wpisach przedstawiałem Wam wszystkie zmiany jakie nastąpiły od 01.01.2018r. Dla przypomnienia to sporo zmian w już istniejących instytucjach prawnych, całkiem nowe zasady dotyczące oświadczeń i nowe zezwolenie typu S (na pracę sezonową).

Dzisiaj nieco uwag, które nasunęły mi się w trakcie szkoleń i kontaktu z kontrahentami.

Po pierwsze: oświadczenia. Tak, to prawda, że przy powierzeniu pracy w oparciu o nowe oświadczenia 12 miesięcy liczymy „na nowo”. Przykładowo: obywatel Ukrainy wykonuje dla nas pracę w oparciu o oświadczenie w okresie od 15 września 2017 do 14 lutego 2018r. (5 miesięcy). W poprzednim stanie prawnym moglibyśmy mu zarejestrować kolejne oświadczenie na okres jednego miesiąca. Obecnie od 15 lutego, będzie on mógł wykonywać pracę przez kolejne 6 miesięcy. Dlaczego. Otóż mamy do czynienia z dwiema odrębnymi instytucjami. Począwszy od nazwy: mieliśmy „oświadczenie o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi” obecnie jest „oświadczenie o powierzeniu pracy cudzoziemcowi, podlegające wpisowi do rejestru oświadczeń”. Poprzednie oświadczenia unormowane były w rozporządzeniu, obecne są uregulowane w ustawie. Dodatkowo na to, że są to dwie różne instytucje wskazuje fakt wyróżnienia odrębnych rodzajów wiz – 05 stare oświadczenia oraz 05a nowe.

No i wreszcie najważniejsze. Zgodnie z art. 87z ust. 2 pkt 3) ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy powiatowy urząd pracy wpisuje oświadczenie do ewidencji oświadczeń, gdy „okres wykonywania pracy określony w złożonym oświadczeniu o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi oraz okresy pracy wykonywanej na podstawie oświadczeń wpisanych do ewidencji oświadczeń wynoszą łącznie nie dłużej niż 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy niezależnie od liczby podmiotów powierzających temu cudzoziemcowi wykonywanie pracy”. W naszym przykładzie praca w okresie 15.09.2017 – 14.02.2018 nie była związana z oświadczeniem podlegającym wpisowi do ewidencji. Tak więc nie wlicza się do obecnego okresu zatrudnienia i 12 miesięcy liczymy na nowo.

Po drugie: umowy najmu z pracownikami sezonowymi. Faktycznie od nowego roku jest taki obowiązek. Należy sobie tylko zadać pytanie czy zawsze? Otóż moim zdaniem nie. Wszystko wynika z treści art. 88w ust 1. Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Mowa w nim jedynie o dwu „kategoriach” pracowników sezonowych. Pierwsza to cudzoziemiec, który wjechał na terytorium RP na podstawie wizy wydanej w celu wykonywania pracy sezonowej, czyli wizy 05b. Druga to cudzoziemiec, który wjechał na terytorium RP  w ramach ruchu bezwizowego w związku z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pracę sezonową wpisanym do ewidencji wniosków. Zgodnie z przywołanym powyżej przepisem tylko wobec zapewnienia im lokalu mamy obowiązek zawarcia z nimi umowy najmu w języku zrozumiałym. Wygląda wiec na to, że ustawodawca nie przewidział możliwości powierzania pracy sezonowej w oparciu o zezwolenie typu S cudzoziemcowi już przebywającemu na terenie RP a posiadającemu np. zezwolenie na pobyt czasowy lub wizę wydaną w celu wykonywania pracy na innej podstawie np. wizy z celem określonym jako 06. W tych przypadkach moim zdaniem nie jesteśmy zobowiązani do zawierania umowy najmu w przypadku zapewniania cudzoziemcowi zakwaterowania.

W następnych wpisach postaram się przybliżać inne „kwiatki”, które wynikają z nowych przepisów.